ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

343 ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Ένας δικαστικός κόσμος που αγνοεί τους νόμους του ίδιου του του κράτους. Δημοσιογράφοι, τηλεθεατές και χρήστες των σόσιαλ μίντια που αδημονούν να εντοπίσουν το επόμενο θύμα της «ιερής» αγανάκτησής τους. Ένα σινάφι γύρω από τον χώρο του βιβλίου, που κάποιοι θυμίζουν περισσότερο αγέλη λυσσασμένων λύκων και άλλοι φοβισμένους λαγούς.

Όλοι αυτοί παρελαύνουν στον Σπασμένο χρόνο, μια ειλικρινή αφήγηση-ποταμό του Βασίλη Παπαθεοδώρου για τη δικαστική περιπέτειά του, που τον έκανε να πληρώσει τη συγγραφική του έρευνα με το βαρύ αντίτιμο του κοινωνικού στιγματισμού, της προφυλάκισης και της συνεχιζόμενης ανθρωποφαγίας. Ο Σπασμένος χρόνος ανοίγει στους αναγνώστες την αυλαία ενός σκληρού κόσμου αντιστίξεων που όλοι πιστεύουμε ότι δεν αφορά εμάς –μέχρι να μας τραβήξει βίαια μέσα του. Επί σκηνής: σαθρές, ψεύτικες σχέσεις και, στον αντίποδα, συγκινητικά αληθινές φιλίες, παλιές και νέες? άνθρωποι που μαζικά κανιβαλίζουν με το πρώτο σύνθημα και, στον αντίποδα, άλλοι που επιμένουν στη μοναξιά της λογικής? άγνοια αρμοδίων και, στον αντίποδα, η επιμονή ενός πολίτη μόνου του? υπόδικοι που προκαλούν απέχθεια και άλλοι που διδάσκουν ανθρωπιά? αστυνομικοί, σωφρονιστικοί υπάλληλοι, δικηγόροι, δικαστήρια, μια φωτισμένη εισαγγελέας και, τελικά, μια δικαστική δικαίωση που περιμένει ακόμα να δικαιωθεί κοινωνικά. Μα πάνω απ’ όλα η δύναμη και το πείσμα ενός ανθρώπου να σταθεί όρθιος και να παλέψει.

«Οι σημερινοί καταναλωτές ειδήσεων είναι οι πρόθυμοι θεατές ενός σύγχρονου Κολοσσαίου. Θέλουν να βλέπουν αίμα στην αρένα. Κι αν έχεις εθιστεί στο σπλάτερ, γιατί να σε ενδιαφέρει η απλή αλήθεια και η δικαιοσύνη;»