ΣΤΟ ΚΡΥΟ ΠΑΤΩΜΑ

Τα παραμύθια μου δεν έχουν δράκο,
τους λείπει αυτό το κάτι. H δράκαινα πέθανε
γιατί τη σκότωσα. Αν ξανάνθιζε
θα ήμουν εγώ. Λείπει η παιδικότητα από
τα παραμύθια μου? είναι γραμμένα για άλλον κόσμο,
για έναν άλλον κόσμο. Θα ’θελα πολύ να είμαι
παιδί, να αγγίζω το δέρμα μου και να νιώθω
το δέρμα ενός παιδιού, με τόση αθωότητα?
να μην το σιχαίνομαι, να μην ουρλιάζει
το πετσί μου από αηδία, να μην είναι όλα
τόσο κατανοητά. Να ρωτώ γιατί
δεν κατάλαβα. Θα ’θελα να μην καταλαβαίνω
το παραμύθι μου, σαν παιδί που όλο ρωτά
«γιατί». Θα ’θελα να περάσει
ο πόνος, να φύγουν οι πληγές
στα γόνατά μου. Διάβασέ μου ένα παραμύθι
διαφορετικό από τα άλλα αυτή τη φορά.