ΠΡΕΜΙΕΡΑ

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ...

Σήμερα άργησα λιγάκι...
Στις καλοσύνες του ο καιρός,
πήρε μπροστά ο παλιός μας κήπος
η μόνη ζωή σε κείνο το ρημάδι…
Πόσο έμοιαζε νιογέννητος
τέτοιο ένα μαβί οι πασχαλιές
στο φόντο της φωτογραφίας.
Αγνώριστα τώρα τα πρόσωπα από τις ραγισματιές...
Φυλαγμένη την έχω μες στην «Ασκητική»
-ιδιαίτερα σου άρεσε ο Καζαντζάκης-
πάντοτε ήταν η αγαπημένη μου...
το αγκαζέ ζευγαράκι της Λαμπρής,
ολόσγουρα μαύρα μαλλιά και οι δυο σας
και η άνοιξη αιώνια μες στην ευφρόσυνη ανθοφορία.