ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Ζούμε σ έναν κόσμο που αλλάζει με ρυθμούς τους οποίους πολύ δύσκολα μπορεί να παρακολουθήσει ο μέσος άνθρωπος, σ έναν κόσμο που συνεχώς μεταμορφώνεται αντικαθιστώντας με μεγάλη ευκολία παγιωμένες αξίες με «αξίες» που στην καλύτερη περίπτωση βρίσκονται σε χαμηλότερες βαθμίδες της αξιακής κλίμακας, αν δεν αποτελούν «απαξίες». Σ ένα τέτοιο αμοραλιστικό περιβάλλον, ο τόπος που αντιπροσωπεύει ένα γεωγραφικό στίγμα, δεν αξιολογείται με βάση την ιστορία του και τον πολιτισμό του, αλλά με βάση τη γεωστρατηγική του σημασία.

Σ? ένα τέτοιο κομβικό γεωγραφικό σημείο που αποτέλεσε ανά τους αιώνες θέατρο συγκρούσεως ποικίλων συμφερόντων, στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στο Φανάρι, έχει την Έδρα του το παγκόσμιας εμβέλειας ιερό Καθίδρυμα, ο «αιωνόβιος Φάρος της Ορθοδοξίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο», και μέσα σ έναν τέτοιο κόσμο είναι αναγκασμένο να συνεχίσει να δραστηριοποιείται, όντας επιφορτισμένο, εκτός των παραδοσιακών του καθηκόντων, και με το καθήκον να συλλαμβάνει τα μηνύματα των νέων καιρών και να τα «προσαρμόζει στις αλήθειες της Ορθοδοξίας».