Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑ

Πόσες φορές μπορεί μια γυναίκα να πει «δεν πειράζει», μέχρι να πει «φτάνει»;
Η Μαρία είναι μια γυναίκα που δεν έζησε ποτέ δραματικά. Ώσπου κατάλαβε ότι το πιο ήσυχο δράμα είναι εκείνο που εκτυλίσσεται μέσα στο ίδιο σου το σπίτι.
Εκεί όπου όλοι σε βλέπουν - και κανείς δεν σε βλέπει.
Εκεί όπου μαθαίνεις να αντέχεις, μέχρι που κάποια μέρα... ξυπνάς.
Ένα μυθιστόρημα για τις γυναίκες που κουβαλούν σιωπηλά τα πάντα.
Για τις μητέρες, τις συντρόφους, τις κόρες που κάποτε ήταν και κάτι άλλο.
Και για εκείνη τη στιγμή που, χωρίς φωνές, χωρίς επανάσταση, αποφασίζουν να πάρουν πίσω τη ζωή που τους χρωστούσαν.