Η ΠΟΙΗΣΗ ΩΣ ΠΡΑΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Σαράντα εννέα σύγχρονοι δημιουργοί, ποιήτριες και ποιητές, εστιάζουν τον φακό της γραφής τους στην κοινωνική και πολιτική λειτουργία της ποίησης που γράφεται σήμερα και αποδεικνύουν ότι η ποίηση αποτελεί πράξη αντίστασης απέναντι στην άνωθεν επιβολή των όρων που καθορίζουν το συλλογικό γίγνεσθαι, των όρων που καθορίζουν τη ζωή μας. Ο ποιητικός λόγος διαστέλλεται, για να χωρέσει στους κόλπους του το πάγιο αίτημα, όχι των ποιητών αλλά των λαών της οικουμένης, για ισονομία και ισότητα, για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία, για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Η ανθολογία δεν επιχειρεί να χαρτογραφήσει πλήρως την ελληνική ποιητική παραγωγή, αλλά θέτει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με την ουσία του ποιητικού λόγου: τη δύναμη της πένας να αφυπνίζει, να συγκινεί και να κινητοποιεί, μέσα σε έναν κόσμο υπερπληροφόρησης και επιβολής. Κάθε ποίημα, με τις εικόνες, τα βιώματα και τις ανησυχίες του δημιουργού, καταθέτει την προσωπική αλήθεια του ποιητή και την κοινωνική ευαισθησία του.

Η ανθολογία φιλοδοξεί να συμβάλει στην ανάδειξη της σύγχρονης ποιητικής δημιουργίας, ενώ υπογραμμίζει τον ρόλο της ποίησης ως ζωντανής πράξης αντίστασης και διαλόγου με τον κόσμο. Όπως έγραψε ο Ρίτσος: «Κάποτε θ’ ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου. Μην ξεχνάς. Περπάτα.»