Η ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός ημερολογιακού κειμένου; Ποια απάντηση μπορούν να μας δώσουν στο ερώτημα αυτό τα προσωπικά ημερολόγια του Δραγούμη, του Σεφέρη και του Θεοτοκά; Η ημερομηνία, που βρίσκεται στην αρχή κάθε εγγραφής, δείχνει πως το κείμενο, το οποίο ακολουθεί, εξαρτάται από την ημέρα, καμία φορά και από την ακριβή ώρα, της συγγραφής του. Η διαρκής επανεκκίνηση της γραφής δίνει στον ημερολογιογράφο την ελευθερία να γράψει ό, τι θέλει κάθε φορά, χωρίς να υπολογίζει τι έγραψε στις προηγούμενες σελίδες και χωρίς να γνωρίζει βέβαια τι θα γράψει στις επόμενες.

Ο ημερολογιογράφος σε ένα συνεχές παρόν γράφει για τον εαυτό του, για όσα αισθάνεται και, ακόμα περισσότερο, γράφει για το πώς προσλαμβάνει όσα συμβαίνουν στο στενό περιβάλλον του και στον κόσμο γύρω του. Αύτη η έμφαση που δίνεται στον εαυτό του ημερολογιογράφου έχει ως αποτέλεσμα τo χαρακτηριστικό της οικειότητας, το νήμα που «διατρέχει τα βάθη της γραφής και ενώνει όλες μαζί τις σελίδες ενός ημερολογίου».

Η οικειότητα εμφανίζεται σε πολλές από τις εγγραφές του προσωπικού ημερολογίου του Ίωνος Δραγούμη, του Γιώργου Σεφέρη και του Γιώργου Θεοτοκά, καθορίζοντας το περιεχόμενο τους, διαμορφώνοντας την εκφορά του ημερολογιακού λόγου, αλλά και δημιουργώντας σε ορισμένες εγγραφές μια παράδοξη συνομιλία μεταξύ ημερολογιακού κειμένου και ημερολογιογράφου.