ΑΠ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΜΟΥ

Βροχερές σκοπιές, ξεχαρβαλωμένα κρεβάτια, περίπολα μέσα στη νύχτα, αγγαρίες, ασκήσεις κάλυψης μέσα στους θάμνους, ανέκδοτα που δεν βγάζουν νόημα αλλά σε κάνουν να γελάς μέχρι δακρύων, ένας λοχίας που σου φωνάζει χωρίς λόγο… κι όμως, κάτι σε όλα αυτά σε αγγίζει. Σε διαμορφώνει. Σε κάνει να θυμάσαι.
Μπορεί να γκρινιάξαμε, να μετρήσαμε αντίστροφες μέρες και να ορκιστήκαμε πως «δεν θα το νοσταλγήσουμε ποτέ»...
Μα όταν όλα τελειώσουν, αυτό το κομμάτι ζωής - σκληρό, παράλογο, ανθρώπινο -μένει μέσα μας σαν γλυκόπικρη ανάμνηση.

Μέσα από τις σελίδες αυτού του κόμικ, ένας στρατιώτης αφηγείται την εμπειρία του από τη θητεία στον Ελληνικό Στρατό.
Με ειλικρίνεια, ευαισθησία και χιούμορ, ζωγραφίζει μια πραγματικότητα που πολλοί έζησαν, λίγοι μίλησαν γι’ αυτήν και σχεδόν όλοι αναπολούν.