Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Πληροφορίες     OK
To Νο1 Ηλεκτρονικό πολυκατάστημα
Αγορά χωρίς εγγραφή
Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 90€
Για τηλεφωνικές παραγγελίες
211 500 0 500
> > > ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ
 
 
 
   
 
tora tha deis photo
tora tha deis photo


ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ

BKS.0306950          
ΚατηγορίαΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΓΚΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΥποκατηγορίαΑΦΗΓΗΜΑΤΑ
Διαθεσιμότητα: Κατόπιν παραγγελίας
Χωρίς έξοδα αποστολής για παραλαβή από οποιοδήποτε eshop point!
από11.55 €
μόνο10.40 €
περιλαμβάνει ΦΠΑ

Προσθήκη στη wishlist
Περιγραφή
ISBN: 978-960-03-4835-4
Συγγραφέας: ΓΚΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Εκδοτικός οίκος: ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ
Σελίδες: 176
Ημερομηνία Έκδοσης: Νοέμβριος 2008

«Με λένε Δημήτρη. Αυτό όμως το έμαθα αργότερα, μετά τα δώδεκά μου, όταν ήρθα στην Αθήνα. Μικρός είχα προβλήματα. Ο πατέρας μου με φώναζε Μήτσο, ο θείος ο Ντίνος Δήμο, ο αδερφός μου ο Γιώργης Μήτρο, τ' άλλα μου αδέρφια και οι συμμαθητές μου Δημητριέ ή Δημητριό και σπανιότερα κάποιοι Μίμη ή Δημητράκη, η μητέρα Δημητρίξινο - και θα εξηγήσω πιο κάτω γιατί. »- Πώς σε λένε, παιδάκι μου (ή ρε); με ρωτούσαν, κι εγώ δεν ήξερα ποιο απ' όλα να πω. »- Με λένε Δημητριό, έλεγα το πιο συχνό κι αγανακτούσα που δεν είχα ένα πιο βολικό όνομα, όπως τ' άλλα μου τ' αδέρφια: Παρασκευή, Βασίλης, Γιώργης, Κυριάκος, Νίκος, Ευγενία, Τάκης, Αλέκος - οχτώ, αν τα μετρήσατε, κι ένα εγώ εννέα κι ένα που πέθανε μικρό δέκα. Aν ήμασταν δύο ακόμα, το δωδέκατο θα το βάφτιζε η βασίλισσα - και τότε ποιος τη χάρη μας. Μόνο η μητέρα μάς παραμόρφωνε τα ονόματα προσθέτοντας ένα -ξινο στο τέλος. Έτσι εγώ ήμουν ο Δημητρίξινος, ο Τάκης ο Τάξινος, ο Αλέκος ο Αλέξινος - για να σταθώ σ' εμάς τα τρία τελευταία, γιατί κατά τριάδες μεγαλώναμε, άντε και στην Ευγενία ή Ευγενίξινο, λίγο μεγαλύτερή μας, που η μητέρα την άφηνε να μας προσέχει όταν έφευγε, κι όποιος τα 'χε καλά μαζί της μπορούσε να κάνει καλά και τ' άλλα».

Αρχές του '50, σ' ένα μικρό χωριό, που θα μπορούσε να είναι ένα οποιοδήποτε ελληνικό χωριό. Ο Εμφύλιος έχει τελειώσει, αλλά η βία εξακολουθεί να κυριαρχεί σε μια κοινωνία όπου η ράβδος θεωρείται το αποτελεσματικότερο μέσο επιβολής των ισχυρών στους αδύναμους - μεγάλους και μικρούς. Μια σειρά από εικόνες της σκληρής εκείνης εποχής μέσα από τα μάτια ενός δωδεκάχρονου παιδιού - απ' όπου δε λείπει η τρυφερότητα και το χιούμορ. Σε νέα ξαναδουλεμένη έκδοση, ενισχυμένη με την εικονογράφηση του Δήμου Σκουλάκη.


Βαθμολογία & Σχόλια προιόντος
Σύνολο ψήφων: 0 Σχολιάστε και ψηφίστε

Αναζήτηση στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Last viewed
ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ (BKS.0306950)
tora tha deis photo
Κατόπιν παραγγελίας
Wishlist
Share
11.55 € -10% = 10.40
Περιγραφή
Αξιολόγηση
Σχετικά
ISBN: 978-960-03-4835-4
Συγγραφέας: ΓΚΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Εκδοτικός οίκος: ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ
Σελίδες: 176
Ημερομηνία Έκδοσης: Νοέμβριος 2008

«Με λένε Δημήτρη. Αυτό όμως το έμαθα αργότερα, μετά τα δώδεκά μου, όταν ήρθα στην Αθήνα. Μικρός είχα προβλήματα. Ο πατέρας μου με φώναζε Μήτσο, ο θείος ο Ντίνος Δήμο, ο αδερφός μου ο Γιώργης Μήτρο, τ' άλλα μου αδέρφια και οι συμμαθητές μου Δημητριέ ή Δημητριό και σπανιότερα κάποιοι Μίμη ή Δημητράκη, η μητέρα Δημητρίξινο - και θα εξηγήσω πιο κάτω γιατί. »- Πώς σε λένε, παιδάκι μου (ή ρε); με ρωτούσαν, κι εγώ δεν ήξερα ποιο απ' όλα να πω. »- Με λένε Δημητριό, έλεγα το πιο συχνό κι αγανακτούσα που δεν είχα ένα πιο βολικό όνομα, όπως τ' άλλα μου τ' αδέρφια: Παρασκευή, Βασίλης, Γιώργης, Κυριάκος, Νίκος, Ευγενία, Τάκης, Αλέκος - οχτώ, αν τα μετρήσατε, κι ένα εγώ εννέα κι ένα που πέθανε μικρό δέκα. Aν ήμασταν δύο ακόμα, το δωδέκατο θα το βάφτιζε η βασίλισσα - και τότε ποιος τη χάρη μας. Μόνο η μητέρα μάς παραμόρφωνε τα ονόματα προσθέτοντας ένα -ξινο στο τέλος. Έτσι εγώ ήμουν ο Δημητρίξινος, ο Τάκης ο Τάξινος, ο Αλέκος ο Αλέξινος - για να σταθώ σ' εμάς τα τρία τελευταία, γιατί κατά τριάδες μεγαλώναμε, άντε και στην Ευγενία ή Ευγενίξινο, λίγο μεγαλύτερή μας, που η μητέρα την άφηνε να μας προσέχει όταν έφευγε, κι όποιος τα 'χε καλά μαζί της μπορούσε να κάνει καλά και τ' άλλα».

Αρχές του '50, σ' ένα μικρό χωριό, που θα μπορούσε να είναι ένα οποιοδήποτε ελληνικό χωριό. Ο Εμφύλιος έχει τελειώσει, αλλά η βία εξακολουθεί να κυριαρχεί σε μια κοινωνία όπου η ράβδος θεωρείται το αποτελεσματικότερο μέσο επιβολής των ισχυρών στους αδύναμους - μεγάλους και μικρούς. Μια σειρά από εικόνες της σκληρής εκείνης εποχής μέσα από τα μάτια ενός δωδεκάχρονου παιδιού - απ' όπου δε λείπει η τρυφερότητα και το χιούμορ. Σε νέα ξαναδουλεμένη έκδοση, ενισχυμένη με την εικονογράφηση του Δήμου Σκουλάκη.

Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο
Βαθμολογία    
email    
Σχόλιο (Τα σχόλια σε greeklish δεν θα γίνονται δεκτά)
Με την αποστολή αποδέχεστε τους Όρους και Προυποθέσεις χρήσης καθώς και τους όρους περί προστασίας προσωπικών δεδομένων όπως αναγράφονται στο site.
ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ BKS.0306950 ΓΚΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
9.36 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ


Υπολογιστές
Ήχος - Εικόνα
Τηλεπικοινωνίες
Ηλεκτρικές συσκευές
Εργαλεία
Μουσικά όργανα
Security
Ηλεκτρονικά παιχνίδια
Gadgets & Παιχνίδια
Είδη γραφείου
Βιβλία
Ταινίες DVD - Blu Ray
    Stockhouse     Crazysundays     Eshop specials